object(WP_Query)#18195 (63) {
["query"]=>
array(3) {
["tag"]=>
string(40) "op-het-gemak-voelengezondheidtechnologie"
["lang"]=>
string(2) "nl"
["post_type"]=>
array(2) {
[0]=>
string(12) "tribe_events"
[1]=>
string(4) "post"
}
}
["query_vars"]=>
array(68) {
["tag"]=>
string(40) "op-het-gemak-voelengezondheidtechnologie"
["lang"]=>
string(2) "nl"
["error"]=>
string(0) ""
["m"]=>
string(0) ""
["p"]=>
int(0)
["post_parent"]=>
string(0) ""
["subpost"]=>
string(0) ""
["subpost_id"]=>
string(0) ""
["attachment"]=>
string(0) ""
["attachment_id"]=>
int(0)
["name"]=>
string(0) ""
["pagename"]=>
string(0) ""
["page_id"]=>
int(0)
["second"]=>
string(0) ""
["minute"]=>
string(0) ""
["hour"]=>
string(0) ""
["day"]=>
int(0)
["monthnum"]=>
int(0)
["year"]=>
int(0)
["w"]=>
int(0)
["category_name"]=>
string(0) ""
["cat"]=>
string(0) ""
["tag_id"]=>
int(338)
["author"]=>
string(0) ""
["author_name"]=>
string(0) ""
["feed"]=>
string(0) ""
["tb"]=>
string(0) ""
["paged"]=>
int(0)
["meta_key"]=>
string(0) ""
["meta_value"]=>
string(0) ""
["preview"]=>
string(0) ""
["s"]=>
string(0) ""
["sentence"]=>
string(0) ""
["title"]=>
string(0) ""
["fields"]=>
string(0) ""
["menu_order"]=>
string(0) ""
["embed"]=>
string(0) ""
["category__in"]=>
array(0) {
}
["category__not_in"]=>
array(0) {
}
["category__and"]=>
array(0) {
}
["post__in"]=>
array(0) {
}
["post__not_in"]=>
array(0) {
}
["post_name__in"]=>
array(0) {
}
["tag__in"]=>
array(0) {
}
["tag__not_in"]=>
array(0) {
}
["tag__and"]=>
array(0) {
}
["tag_slug__in"]=>
array(1) {
[0]=>
string(40) "op-het-gemak-voelengezondheidtechnologie"
}
["tag_slug__and"]=>
array(0) {
}
["post_parent__in"]=>
array(0) {
}
["post_parent__not_in"]=>
array(0) {
}
["author__in"]=>
array(0) {
}
["author__not_in"]=>
array(0) {
}
["search_columns"]=>
array(0) {
}
["post_type"]=>
array(2) {
[0]=>
string(12) "tribe_events"
[1]=>
string(4) "post"
}
["update_post_term_cache"]=>
bool(true)
["ignore_sticky_posts"]=>
bool(false)
["suppress_filters"]=>
bool(false)
["cache_results"]=>
bool(true)
["update_menu_item_cache"]=>
bool(false)
["lazy_load_term_meta"]=>
bool(true)
["update_post_meta_cache"]=>
bool(true)
["posts_per_page"]=>
int(9)
["nopaging"]=>
bool(false)
["comments_per_page"]=>
string(2) "50"
["no_found_rows"]=>
bool(false)
["taxonomy"]=>
string(8) "language"
["term"]=>
string(2) "nl"
["order"]=>
string(4) "DESC"
}
["tax_query"]=>
object(WP_Tax_Query)#30630 (6) {
["queries"]=>
array(2) {
[0]=>
array(5) {
["taxonomy"]=>
string(8) "language"
["terms"]=>
array(1) {
[0]=>
string(2) "nl"
}
["field"]=>
string(4) "slug"
["operator"]=>
string(2) "IN"
["include_children"]=>
bool(true)
}
[1]=>
array(5) {
["taxonomy"]=>
string(8) "post_tag"
["terms"]=>
array(1) {
[0]=>
string(40) "op-het-gemak-voelengezondheidtechnologie"
}
["field"]=>
string(4) "slug"
["operator"]=>
string(2) "IN"
["include_children"]=>
bool(true)
}
}
["relation"]=>
string(3) "AND"
["table_aliases":protected]=>
array(2) {
[0]=>
string(25) "wpstg0_term_relationships"
[1]=>
string(3) "tt1"
}
["queried_terms"]=>
array(2) {
["post_tag"]=>
array(2) {
["terms"]=>
array(1) {
[0]=>
string(40) "op-het-gemak-voelengezondheidtechnologie"
}
["field"]=>
string(4) "slug"
}
["language"]=>
array(2) {
["terms"]=>
array(1) {
[0]=>
string(2) "nl"
}
["field"]=>
string(4) "slug"
}
}
["primary_table"]=>
string(12) "wpstg0_posts"
["primary_id_column"]=>
string(2) "ID"
}
["meta_query"]=>
object(WP_Meta_Query)#30631 (9) {
["queries"]=>
array(0) {
}
["relation"]=>
NULL
["meta_table"]=>
NULL
["meta_id_column"]=>
NULL
["primary_table"]=>
NULL
["primary_id_column"]=>
NULL
["table_aliases":protected]=>
array(0) {
}
["clauses":protected]=>
array(0) {
}
["has_or_relation":protected]=>
bool(false)
}
["date_query"]=>
bool(false)
["queried_object"]=>
object(WP_Term)#30616 (10) {
["term_id"]=>
int(338)
["name"]=>
string(42) "op het gemak voelen|gezondheid|technologie"
["slug"]=>
string(40) "op-het-gemak-voelengezondheidtechnologie"
["term_group"]=>
int(0)
["term_taxonomy_id"]=>
int(338)
["taxonomy"]=>
string(8) "post_tag"
["description"]=>
string(0) ""
["parent"]=>
int(0)
["count"]=>
int(4)
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
["queried_object_id"]=>
int(338)
["request"]=>
string(1206) "
SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS wpstg0_posts.ID
FROM wpstg0_posts LEFT JOIN wpstg0_term_relationships ON (wpstg0_posts.ID = wpstg0_term_relationships.object_id) LEFT JOIN wpstg0_term_relationships AS tt1 ON (wpstg0_posts.ID = tt1.object_id)
WHERE 1=1 AND (
wpstg0_term_relationships.term_taxonomy_id IN (5)
AND
tt1.term_taxonomy_id IN (338)
) AND ((wpstg0_posts.post_type = 'tribe_events' AND (wpstg0_posts.post_status = 'publish' OR wpstg0_posts.post_status = 'acf-disabled' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-success' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-failed' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-schedule' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-pending' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-draft')) OR (wpstg0_posts.post_type = 'post' AND (wpstg0_posts.post_status = 'publish' OR wpstg0_posts.post_status = 'acf-disabled' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-success' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-failed' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-schedule' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-pending' OR wpstg0_posts.post_status = 'tribe-ea-draft')))
GROUP BY wpstg0_posts.ID
ORDER BY wpstg0_posts.post_date DESC
LIMIT 0, 9
"
["posts"]=>
&array(4) {
[0]=>
object(WP_Post)#30627 (24) {
["ID"]=>
int(3017)
["post_author"]=>
string(2) "39"
["post_date"]=>
string(19) "2020-04-22 15:01:03"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2020-04-22 13:01:03"
["post_content"]=>
string(8465) "Gentherapie is de behandeling van een ziekte door vervanging of wijziging van een gen dat abnormaal is en waarvan de afwijking verantwoordelijk is voor de ziekte. Het kan ook genen aanvullen die volledig afwezig zijn.
Als een gen abnormaal of afwezig is, zal het product waarvoor het een blauwdruk moet zijn (de 'uitdrukking') ervan defect zijn, ontbreken of zelfs precies het tegenovergestelde doen van wat het zou moeten doen. Dit kan ervoor zorgen dat cellen niet goed werken, te goed functioneren of dingen doen die ze niet mogen doen, met ziekten als blindheid, auto-immuunziekte en kanker tot gevolg.
Door met succes het gecorrigeerde gen in de menselijke cellen te introduceren, kunnen dergelijke ziekten worden behandeld of zelfs genezen. Naast het corrigeren van defecte genen, kan gentherapie ook worden gebruikt om genen af te leveren die de vernietiging van kankercellen versnellen, bacteriële of virale genen afgeven als een vorm van vaccinatie of zorgen voor genen die genezing van beschadigd weefsel stimuleren.
Bezorgmethoden
Het leveren van genen is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Het menselijk lichaam houdt niet echt van de introductie van 'vreemd' materiaal. Ons immuunsysteem is gemaakt om onbekende lichamen te neutraliseren, wat betekent dat het simpelweg injecteren van de gecorrigeerde cellen en hopen op het beste niet zeer effectief zal zijn; de gewijzigde genen moeten worden afgeleverd in de cellen van de patiënt en vervolgens worden opgenomen in het genetische materiaal van die cellen. Helaas is het binnendringen in een menselijke cel zonder deze helemaal te vernietigen de volgende grote hindernis die moet worden genomen.
Er is echter een type organisme dat hier uitzonderlijk goed in is: virussen. Virussen hechten zich aan een gastheercel, injecteren hun genetisch materiaal erin en gebruiken vervolgens de kopieerfunctie van de cel om kopieën van zichzelf te maken. Als bonus omzeilen ze meestal ook het immuunsysteem totdat ze dit hebben gedaan, waardoor ze een bijna ideale transportmethode zijn (het woord 'bijna' wordt gebruikt omdat de virussen eerst onschadelijk moeten worden gemaakt, anders zou de patiënt niet alleen gentherapie krijgen maar ook besmet zijn met het virus).
Genen kunnen ook worden geleverd in kleine enveloppen met vetmoleculen. Omdat celmembranen een zeer hoge concentratie aan vetmoleculen bevatten, kan de envelop het gewijzigde gen de cel in dragen door zich voor te doen als een van de eigen moleculen van de cel.
Geschiedenis
Het concept van gentherapie is niet nieuw. In 1970 theoretiseerde Stanfield Rogers, een Amerikaanse arts, dat 'goed DNA' kon worden gebruikt om defect DNA te vervangen bij patiënten met genetische aandoeningen en probeerde dit idee uit bij twee zussen die leden aan een genetische aandoening die argininemie wordt genoemd. Zijn poging is mislukt.
In 1972 publiceerden Theodore Friedmann en Richard Roblin een artikel in Science genaamd 'Gentherapie voor genetische ziekten bij de mens', waarin hij naar Rogers verwees en hem aanspoorde voorzichtig te werk te gaan.
Het was pas in 1990 toen de eerste echte gentherapie werd uitgevoerd op een mens : een vierjarig meisje in het NIH Clinical Center in Bethesda, Maryland, dat leed aan een aangeboren ziekte genaamd adenosinedeaminase (ADA) deficiëntie kreeg gecorrigeerde genen met behulp van haar eigen witte bloedcellen.
Uitdagingen
Hoewel gentherapie veelbelovende resultaten heeft opgeleverd in klinische onderzoeken, aarzelen regeringen om commercialisering van deze therapieën toe te staan, voornamelijk vanwege slechte en soms dodelijke resultaten in de jaren negentig en vanwege ethische druk.
Wanneer gen therapie wordt toegediend aan een enkel individu en gericht op specifieke cellen van dat individu, zijn de effecten beperkt tot deze ene persoon. Dit heet
somatische gentherapie. Wanneer echter niet alleen iemands lichaamscellen worden veranderd, maar ook zijn of haar voortplantingscellen (gameten), leidt de gentherapie tot erfelijke veranderingen in het genoom die vervolgens worden doorgegeven aan toekomstige generaties. Dit wordt
kiembaantherapie genoemd en dit heeft een hele catalogus van ethische zorgen opgeroepen over de mogelijke implicaties van veranderende genen.
Somatische gentherapie heeft minder ethische problemen vergeleken met kiembaan-gentherapie, maar bevindt zich nog maar in de beginfase van het ontwerp en wordt nog steeds geconfronteerd met onopgeloste technologische problemen, waaronder:
- Het relatief kortstondige effect van de therapie, dat herhaalde behandeling vereist. (Menselijke cellen delen zich snel; helaas zijn defecte cellen geen uitzondering);
- De complexiteit van veel ziekten: veel ziekten worden veroorzaakt door niet één defect gen maar door een combinatie van gewijzigde of disfunctionele genen, waardoor ze moeilijk te behandelen zijn;
- Het immuunsysteem van het lichaam, dat is ontworpen om elk onbekend DNA te bestrijden. Het inbrengen van gewijzigde cellen kan toxische, allergische of ontstekingsreacties veroorzaken en herhaalde therapie vergroot de kans dat het immuunsysteem van het lichaam vreemde lichamen herkent, waardoor de effectiviteit van de therapie als geheel wordt verstoord.
Het gebruik van virale vectoren zoals het transportmechanisme om het gecorrigeerde DNA af te leveren, brengt zelfs het risico met zich mee dat het virus zijn vermogen om ziekte te veroorzaken herstelt zodra het de doelcellen is binnengedrongen. Er is ook een
risico op het induceren van tumorgroei wanneer het ingebrachte DNA niet correct is geplaatst.
De 'Bionic Chip'
Een relatief nieuwe methode is om toegang te krijgen tot een cel door een elektrische lading aan te brengen om kleine openingen in het celmembraan te creëren. Deze techniek wordt
elektroporatie genoemd en is potentieel uiterst nauwkeurig omdat artsen hiermee specifieke groepen cellen kunnen targeten in plaats van elke set cellen.
Rubinsky en Huang, twee ingenieurs van de University of California in Berkeley, ontdekten dat cellen werken als diodes, waarbij ze elektriciteit doorlaten of blokkeren bij specifieke spanningen. Ze bouwden een enkele levende cel in een elektronische chip en toen deze met precies de juiste lading werd geraakt, ging het celmembraan open, waardoor de elektriciteit van de bovenkant naar de onderkant van de bionische chip kon gaan. Door vast te leggen welke spanning dit fenomeen veroorzaakte, is het nu mogelijk om precies te bepalen hoeveel elektriciteit er nodig is om verschillende soorten cellen te openen.
Naarmate nieuwe technologieën zoals deze '
bionische chip ' verder worden ontwikkeld en de bovengenoemde technologische problemen worden opgelost, is het zeer waarschijnlijk dat gentherapie de komende decennia een steeds belangrijkere en prominentere rol in de geneeskunde zal spelen komen.
Bronnen:
http://en.wikipedia.org/wiki/Gene_therapy
http://www.medicinenet.com/script/main/art.asp?articlekey=12662&page=4
http://www.news-medical.net/health/What-is-Gene-Therapy.aspx
http://www.news-medical.net/health/Gene-Therapy-Issues.aspx
http://EzineArticles.com/4480034
Wilt u meer?
Wil je weten op welke manier gezondheid onze kwaliteit van leven beïnvloedt?
Meer informatie over gezondheid en je op je gemak voelen.
"
["post_title"]=>
string(44) "De triomfen en uitdagingen in de gentherapie"
["post_excerpt"]=>
string(0) ""
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(4) "open"
["ping_status"]=>
string(4) "open"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(44) "de-triomfen-en-uitdagingen-in-de-gentherapie"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2020-05-18 17:01:32"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2020-05-18 15:01:32"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(37) "https://staging.happonomy.org/?p=3017"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
[1]=>
object(WP_Post)#30623 (24) {
["ID"]=>
int(3007)
["post_author"]=>
string(2) "36"
["post_date"]=>
string(19) "2020-04-22 14:54:50"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2020-04-22 12:54:50"
["post_content"]=>
string(5127) "Het doel van kleding in onze beschaving is door de eeuwen heen geëvolueerd van strikt functioneel, zoals ons warm houden of ons beschermen tegen de zon, tot een esthetische of sociale klasse die ons helpt er cool uit te zien of ons te identificeren met een specifieke trend.
Hoewel al deze functies van kleding nog steeds geldig zijn en zeker door iedereen worden geaccepteerd, leven we nu in een tijdperk waarin ze gewoon niet langer voldoende zijn omdat ze te 'enkelvoudig' lijken te zijn! Er kan duidelijk veel meer worden gedaan met een paar meter textiel of met de juwelen en accessoires die constant aan ons lichaam worden gehangen.
Het enige dat nodig is, is slechts een paar druppels wetenschap!
De studie van dit fenomeen van relaties tussen mode en technologie heeft veel namen, variërend van
e-textiel of
slimme stoffen tot
draagbare technologieën, intelligente kleding of
hightech mode . We hebben ervoor gekozen om ze allemaal onder de term '
slimme kleding ' in dit artikel te plaatsen, hoewel we kunnen zien dat veel onderzoekers steeds vaker de term '
wearables ' gebruiken.
Wat u al weet
Afgezien van de gadgets die je in de James Bond-films hebt gezien (die eigenlijk best haalbaar lijken en eerder
gezond verstand lijken tegenwoordig), is misschien een van de oudste wearables waarmee je zeker bekend bent je elektronisch horloge uit begin jaren 90 dat ook een rekenmachine had. Dit is een voorbeeld van hoe we wisten dat er meer kon worden gedaan met de dingen die we dragen. Evenzo zijn de fluorescerende stof die wordt gebruikt in de reflecterende vesten of het waterdichte textiel dat wordt gebruikt bij wintersporten voorbeelden van de mix tussen textielindustrie en wetenschap.
Wat komt er nu?
De evolutie van digitale technologieën en vooral de individualisering en toegankelijkheid die ze via slimme apparaten kregen, zorgde ervoor dat er het afgelopen decennium veel geweldige ideeën tot bloei kwamen, zoals Bluetooth-headsets die op mooie oorbellen, helmen of hoofdbanden zijn gemonteerd, via USB verwarmde handschoenen en sokken of zelfs de zogenaamde 'Spy TIE' met een kleine kleurencamera erin genaaid.
Als ik het werk dat momenteel op dit gebied wordt gedaan en de veelheid aan uitgevonden producten zou moeten categoriseren, zou ik ze opsplitsen in
vijf hoofdgebieden , op basis van hun doel. Voor elk van hen heb ik hieronder een aantal voorbeelden gegeven.
Problemen ontstaan
Zoals alles wat nieuw is, trekt slimme kleding ook veel zorgen bij veel mensen. Hoewel de meeste van deze zorgen nog niet wetenschappelijk of statistisch zijn geanalyseerd, genereren ze veel discussies in de media.
De meest voorkomende discussies verwijzen naar:
- Het effect van constant omringd te zijn door technologie en de straling die kan worden uitgezonden door wearables;
- De angst om privacy te verliezen, aangezien de meeste wearables kunnen worden gevolgd en geassocieerd met een persoon;
- De mogelijke verkeerde interpretatie van gegevens door onervaren gebruikers.
Er zijn ook nog andere
sociologische en antropologische overwegingen , die meer verband houden met de evolutie naar een cyborgachtige mens. Hoewel dit allemaal onderwerp van discussie zal blijven, weet ik persoonlijk dat ik heel blij zal zijn dat mijn spiegel mij zal vertellen wanneer ik het huis verlaat “Oh, dat is een geweldige keuze aan truien, het houdt je warm! U bent uw bijpassende oorbellen voor glucosecontrole echter vergeten! ”
Geïnteresseerden kunnen deelnemen aan een van de vele conferenties die dit jaar op verschillende locaties plaatsvinden, zoals de Wearable Technology Show in Londen in maart of de WATCH-conferentie, gespecialiseerd in de interactie tussen wearables en gezondheid in Amsterdam in mei.
Ik moet nu gaan. Mijn armband voor activiteitenbewaking zegt dat ik te lang heb gezeten ...
Wilt u meer?
Wilt u meer? Wees niet bedroefd dat het artikel voorbij is! We hebben nog veel meer spannende dingen om met je te delen. Abonneer u op onze tweemaandelijkse nieuwsbrief en we houden u op de hoogte van ons laatste nieuws!
"
["post_title"]=>
string(35) "Dress to Impress met Smart Clothing"
["post_excerpt"]=>
string(0) ""
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(4) "open"
["ping_status"]=>
string(4) "open"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(35) "dress-to-impress-met-smart-clothing"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2020-05-20 14:42:12"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2020-05-20 12:42:12"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(37) "https://staging.happonomy.org/?p=3007"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
[2]=>
object(WP_Post)#30624 (24) {
["ID"]=>
int(2952)
["post_author"]=>
string(3) "547"
["post_date"]=>
string(19) "2020-04-22 12:16:58"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2020-04-22 10:16:58"
["post_content"]=>
string(7532) "Vanaf het bescheiden begin in de jaren tachtig zijn de 3D-printers geëvolueerd tot een punt waarop ze de grenzen van onze verbeelding beginnen te overschrijden. Twee decennia geleden kon je met een 3D-printer alleen nog maar een plastic model krijgen, dat zeer beperkt in omvang was, terwijl ze tegenwoordig hele huizen kunnen printen en het een moeiteloos proces laten lijken. Toch is dit niet het einde van het verhaal, want het is meer dan duidelijk dat de 3D-technologie in de toekomst voor nog meer verrassingen zal zorgen.
Gedrukte ledematen?
3D-geprinte ledematen staan voor een ander gek idee dat misschien niet zo ver weg is. Er zijn al organisaties zoals
e-NABLE die samenwerken met ontwerpers en 3D-architecten om goedkope 3D geprinte prothesen te maken. Tegenwoordig kunt u zelfs kleuren, texturen en stijlen van prothetische ledematen kiezen en kunt u ze printen voor ongeveer £30. De
Open Hand Project is een ander interessant initiatief dat
3D geprinte robotprotheses maakt voor minder dan £600. Het afdrukken van een echt ledemaat klinkt als de volgende logische stap en wetenschappers zijn al bezig om dit te realiseren.
3D afdrukken van iets levends
Zoals bij elk ander 3D-printproces heeft u een printer en bouwmateriaal nodig.
Om iets organisch te bouwen, heb je een printer nodig die cellen en hydrogel als inkt gebruikt. Natuurlijk zijn de organische cellen je bouwmateriaal, hoewel ze niet zo goed aan elkaar plakken als het printen van plastic of cement.
Waardoor hydrogel?
Daarom moet je de hydrogel in de mix doen. Hydrogel zorgt voor structuur en heeft als doel de cellen bij elkaar te houden. Het gedrukte weefsel van cellen en hydrogel zal ook een rijpingsproces moeten ondergaan voordat het bruikbaar wordt. Tijdens het rijpingsproces wordt de hydrogel geleidelijk aan verwijderd en vormen de cellen sterkere bindingen.
Compatibiliteitsproblemen
Dit alles klinkt misschien ingewikkeld, en we hebben het probleem niet eens genoemd met
compatibiliteit. Elk weefsel is gemaakt van verschillende cellen en als extra complicatie moeten de cellen compatibel zijn met de potentiële ontvanger als het weefsel met succes getransplanteerd moet worden. Alleen al het kweken van voldoende compatibele cellen is een gedoe, want het is een petrischaalproces dat veel tijd in beslag neemt.
Het afdrukken van biologische ledematen
Met onze huidige technologie is het printen van een heel levend ledemaat verre van mogelijk. Wetenschappers zijn echter op de goede weg.
Tot nu toe zijn bioprinters zoals de PrintAlive gebruikt om huid, luchtpijpen en zelfs hele blazen te maken. Deze kunstmatige weefsels zijn met succes gekweekt en getransplanteerd in levende mensen. U kunt zich afvragen: 'Waar is dan het probleem?' Het probleem is dat een ledemaat veel complexer is dan een enkel weefsel.
Vroegere beperkingen
Levende ledematen worden gemaakt van veel verschillende weefsels en met de huidige drukprocedures kan slechts één enkel weefseltype per keer worden gemaakt. Wetenschappers werken aan het overwinnen van dit obstakel en hopelijk zullen we in de nabije toekomst een meer geavanceerde druktechniek zien.
Van robothulpmiddelen tot volledige cyborgs
Hoewel de bedrukte ledematen hier misschien nog niet zijn, kunt u gemakkelijk accessoires vinden die uw ledemaatfunctie kunnen vergroten of beweging kunnen geven aan een verlamd ledemaat.
Cyberdyne heeft een verbazingwekkende vooruitgang geboekt op dit gebied en ze hebben zelfs een apparaat gemaakt dat een persoon in een rolstoel kan helpen om weer op te staan en te lopen. Dit bedrijf heeft een groot bedrag geïnvesteerd in 3D bioprinting onderzoek, dus er kan een tijd komen dat technologieën worden gecombineerd en dat cyborgs deel gaan uitmaken van onze werkelijkheid. Dit is echter slechts iets dat in de verre toekomst kan gebeuren en tot nu toe wordt alleen het bioprintpotentieel verkend.
Potentieel
Het potentieel van bioprinting is enorm.
Het afdrukken van hele organen kan de orgaandonorlijst tot het verleden doen behoren. Vandaag staan
meer dan 123.000 mannen, vrouwen en kinderen te wachten op de donorlijst. Elke tien minuten wordt er een nieuwe naam aan de lijst toegevoegd en elke dag sterven drieëntwintig mensen door gebrek aan compatibele organen. Als er genoeg geld wordt geïnvesteerd in deze technologie, hoeven mensen die een transplantatie nodig hebben alleen maar te wachten op de hoeveelheid tijd die nodig is om de compatibele cellen te kweken en op de duur van het rijpingsstadium.
Onderzoek
Bedrijven zoals
Cyfuse en
Organovo suggereren dat het drukken van organen en ledematen ook een sterke stijging van het wetenschappelijk onderzoek kan veroorzaken. Het ontwikkelen van geneesmiddelen en het brengen ervan naar de menselijke testfase is te wachten een langdurige en kostbare procedure te zijn. Gedrukte ledematen en organen kunnen onderzoekers helpen om sneller en goedkoper de menselijke testfase te bereiken, zonder dat dit ten koste gaat van de veiligheid.
Het is GEEN waandenkbeeld
Het is te hopen dat 3D-bioprinting een stadium bereikt waarin hele ledematen kunnen worden geproduceerd en het is geen onrealistisch idee. De technologie is er en de onderzoekers zijn er al mee bezig. Het enige dat ontbreekt is de adequate financiering.
Gedrukte organen en geprinte ledematen kunnen mensen een tweede kans in het leven geven. Hopelijk komen ze eerder vroeg dan laat.
Wil je meer?
Wil je meer? Wees niet droevig dat het artikel voorbij is! We hebben nog genoeg andere spannende dingen met je te delen. Schrijf je in op onze tweemaandelijkse nieuwsbrief en we houden je op de hoogte van ons laatste nieuws."
["post_title"]=>
string(48) "Vind je mijn nieuwe arm mooi? Het is 3D geprint!"
["post_excerpt"]=>
string(0) ""
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(4) "open"
["ping_status"]=>
string(4) "open"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(46) "vind-je-mijn-nieuwe-arm-mooi-het-is-3d-geprint"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2020-05-20 15:03:49"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2020-05-20 13:03:49"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(37) "https://staging.happonomy.org/?p=2952"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
[3]=>
object(WP_Post)#30683 (24) {
["ID"]=>
int(2944)
["post_author"]=>
string(3) "547"
["post_date"]=>
string(19) "2020-04-22 12:12:46"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2020-04-22 10:12:46"
["post_content"]=>
string(8300) "Twee dingen zijn zeker in het leven: de dood en de belastingen.
Of wel?
De belangrijkste doodsoorzaken zijn ziekten, ongevallen, zelfmoord of gewoon ouderdom.
Een toenemend aantal wetenschappers is vastbesloten om zich te ontdoen van de laatste oorzaak of om te proberen te sterven. Ze hebben niet alleen de ambitie om de vergrijzing te stoppen, ze zijn zelfs van plan om het om te keren.
In de voorhoede van dit baanbrekende onderzoek staat een man met een naam die het waard is om herinnerd te worden: Aubrey De Grey. De Grey is hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge en hij is veruit de meest vocale wetenschapper op dit gebied. Hij is ervan overtuigd dat we een redelijke kans hebben om ervoor te zorgen dat ons lichaam ongeveer vijfentwintig jaar oud blijft tot in de eeuwigheid.
Theoretisch betekent dit wat je denkt dat het betekent: onsterfelijkheid!
Hoe oud worden we? Hebben we een ingebouwde genetische klok?
De wetenschap heeft een grote hoeveelheid kennis verworven over hoe we al ouder worden. Er zijn twee theorieën...
De eerste wijst op onze genetische programmering, omdat die vermoedelijk de leeftijd bevat die we zullen bereiken voordat we sterven. Leeftijd is in principe voorgeprogrammeerd.
In het begin van de jaren zestig ontdekte Leonard Hayflick, een onderzoeker van het Wistar Instituut in Philadelphia, dat na ongeveer zeventig divisies het celdelingsproces vertraagt en uiteindelijk stopt.
Hij ontdekte ook dat de leeftijd van de cel invloed heeft op het aantal toekomstige divisies. In principe zullen de cellen van oudere mensen niet zo veel kunnen delen als die van jonge mensen.
Daarom suggereert Hayflick's onderzoek dat er een ingebouwde klok is in elke cel die bepaalt hoe vaak die cel kan delen en dus hoe lang de eigenaar kan leven.
Een ziekte die Werner's syndroom heet, suggereert dat genmutatie wel degelijk een direct verband heeft met veroudering omdat het een snelle veroudering veroorzaakt.
Hoe verouderen we - telomeerverkorting?
De tweede theorie over waarom we ouder worden is ook gerelateerd aan genen, meer specifiek aan celdeling.
Kortom, elke cel heeft een streng DNA. Wanneer een cel zich deelt, kopieert hij zijn DNA en splitst zich vervolgens op in twee dochtercellen.
Het kopieerproces veroorzaakt echter kleine 'kopieerfouten'. Deze fouten worden veroorzaakt doordat de telomeren, de buitenste delen van de DNA-strengen, niet volledig gekopieerd worden. Ze breken af in het scheidingsproces. Ons lichaam kan maar zoveel schade aan en we sterven zodra een bepaalde "beschadiging is bereikt.
Spaanse wetenschappers van het Nationaal Centrum voor Biotechnologie hebben telomeer verval en veroudering benaderd met een specifiek experiment: ze hebben muizen genetisch gemanipuleerd - die normaal gesproken wel telomerase hebben aangezet - om dit uit te laten schakelen, net als bij de mens.
De resultaten waren spraakmakend: deze 'gehumaniseerde' muizen vertoonden dezelfde kenmerken van de menselijke veroudering: het haar van de muizen werd grijs, de muizen werden fragiel en konden niet meer zo snel genezen als vroeger.
De sleutel tot het stoppen van de veroudering lijkt daarom te liggen in het voorkomen van het afbreken van ons DNA bij het splitsen in nieuwe cellen.
Is telomerase het gouden enzym om veroudering tegen te gaan?
Onze lichamen zijn ingenieuze machines. Verbaast het je dat ons lichaam een manier heeft om het verval van onze DNA-strengen, veroorzaakt door suboptimaal kopiëren, tegen te gaan?
Het geheim zit in onze voortplantingscellen die weinig of geen verval vertonen, onafhankelijk van onze leeftijd.
De sleutel tot dit geheim heet telomerase, een enzym dat door onze voortplantingscellen wordt geproduceerd. Hoe werkt het? Telomerase rekt de onvolmaakte DNA-strengen terug naar een staat van perfectie, zodat er geen sprake is van samengesteld verval.
Het goede is dat dit enzym deel uitmaakt van ons DNA. Dit betekent dat al onze cellen (niet alleen onze voortplantingscellen) in staat zijn om te worden hersteld tot deze staat van perfectie. Met uitzondering van onze voortplantingscellen wordt dit mechanisme van binnenuit onderdrukt door een onderdrukkend eiwit.
De sleutel tot het ontgrendelen van de leeftijdsomkering lijkt dus te liggen in het feit dat telomerase actief is in al onze cellen.
Dit is iets waar wetenschappers al vele jaren aan werken. Telomeren en de beschermende functie ervan voor het DNA waren eind jaren dertig al ontdekt door een geneticus die Hermann Müller heette.
Het duurde echter zo'n zestig jaar voordat de wetenschap echt vooruitstrevend was om de mogelijkheden van telomerase met de mens te onderzoeken. In 1998 werd een lijn van cellen gecreëerd die in staat was om zich voor onbepaalde tijd te delen zonder enig verval. Dit betekent dat wat je denkt dat het doet in dat menselijke cellen onsterfelijk kunnen worden gemaakt.
In het jaar 2000 deed Geron Corporation, hetzelfde bedrijf dat de telomerase positieve cellen creëerde, wat cosmetische bedrijven al decennia lang beloven: de huid jonger maken.
Tot slot hebben wetenschappers in 2008 met succes muizen gekloond met actieve telomerasegenen. Deze muizen leefden in feite ongeveer een half leven langer dan hun gewone soortgenoten, wat suggereert dat telomerase de weg is naar een aanzienlijke verlenging van het leven!
Vandaag de dag, experimenteren veel bedrijven zoals Geron en Sierra Sciences met gentherapie, wat suggereert dat veel ziekten veroorzaakt door telomeerverkorting samen met het eigenlijke verouderingsproces kan worden gestopt...
Wat als wij onsterfelijkheid zouden meemaken?
We weten: het is moeilijk om het idee te begrijpen, maar wat als we 'technisch' onsterfelijk zouden kunnen worden?
Zou je dat willen en zo ja, hoe lang zou je dan willen leven? Zou je vooral je leven veranderen?
Het lijkt erop dat er verschillende bezwaren zijn tegen aanzienlijke levensverlenging, variërend van "ouder worden is een natuurlijk proces, knoeien met leeftijd is onnatuurlijk", tot "onze sociale zekerheidsstelsels zullen falen als we aanzienlijk langer leven".
De meeste argumenten vallen in de categorieën van sociale conventies die kunnen worden gewijzigd als we dat willen.
We hebben een genuanceerd debat nodig om te bepalen in hoeverre dramatische levensverlenging wordt toegejuicht, omdat er een breed scala aan filosofische en maatschappelijke vragen wordt gesteld.
De grootste uitdaging?
Er zijn geen goede of foute antwoorden, waardoor het aan ons allemaal wordt overgelaten om het gewenste antwoord te bepalen.
Wil je meer?
Wil je meer? Wees niet droevig dat het artikel voorbij is! We hebben nog genoeg andere spannende dingen met je te delen. Schrijf je in op onze tweemaandelijkse nieuwsbrief en we houden je op de hoogte van ons laatste nieuws."
["post_title"]=>
string(58) "Onze leeftijd terugdraaien. Kunnen we onsterfelijk worden?"
["post_excerpt"]=>
string(0) ""
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(4) "open"
["ping_status"]=>
string(4) "open"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(49) "op-leeftijd-omkeren-kunnen-we-onsterfelijk-worden"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2020-05-08 15:52:44"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2020-05-08 13:52:44"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(37) "https://staging.happonomy.org/?p=2944"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
}
["post_count"]=>
int(4)
["current_post"]=>
int(-1)
["before_loop"]=>
bool(true)
["in_the_loop"]=>
bool(false)
["post"]=>
object(WP_Post)#30627 (24) {
["ID"]=>
int(3017)
["post_author"]=>
string(2) "39"
["post_date"]=>
string(19) "2020-04-22 15:01:03"
["post_date_gmt"]=>
string(19) "2020-04-22 13:01:03"
["post_content"]=>
string(8465) "Gentherapie is de behandeling van een ziekte door vervanging of wijziging van een gen dat abnormaal is en waarvan de afwijking verantwoordelijk is voor de ziekte. Het kan ook genen aanvullen die volledig afwezig zijn.
Als een gen abnormaal of afwezig is, zal het product waarvoor het een blauwdruk moet zijn (de 'uitdrukking') ervan defect zijn, ontbreken of zelfs precies het tegenovergestelde doen van wat het zou moeten doen. Dit kan ervoor zorgen dat cellen niet goed werken, te goed functioneren of dingen doen die ze niet mogen doen, met ziekten als blindheid, auto-immuunziekte en kanker tot gevolg.
Door met succes het gecorrigeerde gen in de menselijke cellen te introduceren, kunnen dergelijke ziekten worden behandeld of zelfs genezen. Naast het corrigeren van defecte genen, kan gentherapie ook worden gebruikt om genen af te leveren die de vernietiging van kankercellen versnellen, bacteriële of virale genen afgeven als een vorm van vaccinatie of zorgen voor genen die genezing van beschadigd weefsel stimuleren.
Bezorgmethoden
Het leveren van genen is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Het menselijk lichaam houdt niet echt van de introductie van 'vreemd' materiaal. Ons immuunsysteem is gemaakt om onbekende lichamen te neutraliseren, wat betekent dat het simpelweg injecteren van de gecorrigeerde cellen en hopen op het beste niet zeer effectief zal zijn; de gewijzigde genen moeten worden afgeleverd in de cellen van de patiënt en vervolgens worden opgenomen in het genetische materiaal van die cellen. Helaas is het binnendringen in een menselijke cel zonder deze helemaal te vernietigen de volgende grote hindernis die moet worden genomen.
Er is echter een type organisme dat hier uitzonderlijk goed in is: virussen. Virussen hechten zich aan een gastheercel, injecteren hun genetisch materiaal erin en gebruiken vervolgens de kopieerfunctie van de cel om kopieën van zichzelf te maken. Als bonus omzeilen ze meestal ook het immuunsysteem totdat ze dit hebben gedaan, waardoor ze een bijna ideale transportmethode zijn (het woord 'bijna' wordt gebruikt omdat de virussen eerst onschadelijk moeten worden gemaakt, anders zou de patiënt niet alleen gentherapie krijgen maar ook besmet zijn met het virus).
Genen kunnen ook worden geleverd in kleine enveloppen met vetmoleculen. Omdat celmembranen een zeer hoge concentratie aan vetmoleculen bevatten, kan de envelop het gewijzigde gen de cel in dragen door zich voor te doen als een van de eigen moleculen van de cel.
Geschiedenis
Het concept van gentherapie is niet nieuw. In 1970 theoretiseerde Stanfield Rogers, een Amerikaanse arts, dat 'goed DNA' kon worden gebruikt om defect DNA te vervangen bij patiënten met genetische aandoeningen en probeerde dit idee uit bij twee zussen die leden aan een genetische aandoening die argininemie wordt genoemd. Zijn poging is mislukt.
In 1972 publiceerden Theodore Friedmann en Richard Roblin een artikel in Science genaamd 'Gentherapie voor genetische ziekten bij de mens', waarin hij naar Rogers verwees en hem aanspoorde voorzichtig te werk te gaan.
Het was pas in 1990 toen de eerste echte gentherapie werd uitgevoerd op een mens : een vierjarig meisje in het NIH Clinical Center in Bethesda, Maryland, dat leed aan een aangeboren ziekte genaamd adenosinedeaminase (ADA) deficiëntie kreeg gecorrigeerde genen met behulp van haar eigen witte bloedcellen.
Uitdagingen
Hoewel gentherapie veelbelovende resultaten heeft opgeleverd in klinische onderzoeken, aarzelen regeringen om commercialisering van deze therapieën toe te staan, voornamelijk vanwege slechte en soms dodelijke resultaten in de jaren negentig en vanwege ethische druk.
Wanneer gen therapie wordt toegediend aan een enkel individu en gericht op specifieke cellen van dat individu, zijn de effecten beperkt tot deze ene persoon. Dit heet somatische gentherapie. Wanneer echter niet alleen iemands lichaamscellen worden veranderd, maar ook zijn of haar voortplantingscellen (gameten), leidt de gentherapie tot erfelijke veranderingen in het genoom die vervolgens worden doorgegeven aan toekomstige generaties. Dit wordt kiembaantherapie genoemd en dit heeft een hele catalogus van ethische zorgen opgeroepen over de mogelijke implicaties van veranderende genen.
Somatische gentherapie heeft minder ethische problemen vergeleken met kiembaan-gentherapie, maar bevindt zich nog maar in de beginfase van het ontwerp en wordt nog steeds geconfronteerd met onopgeloste technologische problemen, waaronder:
- Het relatief kortstondige effect van de therapie, dat herhaalde behandeling vereist. (Menselijke cellen delen zich snel; helaas zijn defecte cellen geen uitzondering);
- De complexiteit van veel ziekten: veel ziekten worden veroorzaakt door niet één defect gen maar door een combinatie van gewijzigde of disfunctionele genen, waardoor ze moeilijk te behandelen zijn;
- Het immuunsysteem van het lichaam, dat is ontworpen om elk onbekend DNA te bestrijden. Het inbrengen van gewijzigde cellen kan toxische, allergische of ontstekingsreacties veroorzaken en herhaalde therapie vergroot de kans dat het immuunsysteem van het lichaam vreemde lichamen herkent, waardoor de effectiviteit van de therapie als geheel wordt verstoord.
Het gebruik van virale vectoren zoals het transportmechanisme om het gecorrigeerde DNA af te leveren, brengt zelfs het risico met zich mee dat het virus zijn vermogen om ziekte te veroorzaken herstelt zodra het de doelcellen is binnengedrongen. Er is ook een risico op het induceren van tumorgroei wanneer het ingebrachte DNA niet correct is geplaatst.
De 'Bionic Chip'
Een relatief nieuwe methode is om toegang te krijgen tot een cel door een elektrische lading aan te brengen om kleine openingen in het celmembraan te creëren. Deze techniek wordt elektroporatie genoemd en is potentieel uiterst nauwkeurig omdat artsen hiermee specifieke groepen cellen kunnen targeten in plaats van elke set cellen.
Rubinsky en Huang, twee ingenieurs van de University of California in Berkeley, ontdekten dat cellen werken als diodes, waarbij ze elektriciteit doorlaten of blokkeren bij specifieke spanningen. Ze bouwden een enkele levende cel in een elektronische chip en toen deze met precies de juiste lading werd geraakt, ging het celmembraan open, waardoor de elektriciteit van de bovenkant naar de onderkant van de bionische chip kon gaan. Door vast te leggen welke spanning dit fenomeen veroorzaakte, is het nu mogelijk om precies te bepalen hoeveel elektriciteit er nodig is om verschillende soorten cellen te openen.
Naarmate nieuwe technologieën zoals deze ' bionische chip ' verder worden ontwikkeld en de bovengenoemde technologische problemen worden opgelost, is het zeer waarschijnlijk dat gentherapie de komende decennia een steeds belangrijkere en prominentere rol in de geneeskunde zal spelen komen.
Bronnen:
http://en.wikipedia.org/wiki/Gene_therapy
http://www.medicinenet.com/script/main/art.asp?articlekey=12662&page=4
http://www.news-medical.net/health/What-is-Gene-Therapy.aspx
http://www.news-medical.net/health/Gene-Therapy-Issues.aspx
http://EzineArticles.com/4480034
Wilt u meer?
Wil je weten op welke manier gezondheid onze kwaliteit van leven beïnvloedt? Meer informatie over gezondheid en je op je gemak voelen.
"
["post_title"]=>
string(44) "De triomfen en uitdagingen in de gentherapie"
["post_excerpt"]=>
string(0) ""
["post_status"]=>
string(7) "publish"
["comment_status"]=>
string(4) "open"
["ping_status"]=>
string(4) "open"
["post_password"]=>
string(0) ""
["post_name"]=>
string(44) "de-triomfen-en-uitdagingen-in-de-gentherapie"
["to_ping"]=>
string(0) ""
["pinged"]=>
string(0) ""
["post_modified"]=>
string(19) "2020-05-18 17:01:32"
["post_modified_gmt"]=>
string(19) "2020-05-18 15:01:32"
["post_content_filtered"]=>
string(0) ""
["post_parent"]=>
int(0)
["guid"]=>
string(37) "https://staging.happonomy.org/?p=3017"
["menu_order"]=>
int(0)
["post_type"]=>
string(4) "post"
["post_mime_type"]=>
string(0) ""
["comment_count"]=>
string(1) "0"
["filter"]=>
string(3) "raw"
}
["comment_count"]=>
int(0)
["current_comment"]=>
int(-1)
["found_posts"]=>
int(4)
["max_num_pages"]=>
float(1)
["max_num_comment_pages"]=>
int(0)
["is_single"]=>
bool(false)
["is_preview"]=>
bool(false)
["is_page"]=>
bool(false)
["is_archive"]=>
bool(true)
["is_date"]=>
bool(false)
["is_year"]=>
bool(false)
["is_month"]=>
bool(false)
["is_day"]=>
bool(false)
["is_time"]=>
bool(false)
["is_author"]=>
bool(false)
["is_category"]=>
bool(false)
["is_tag"]=>
bool(true)
["is_tax"]=>
bool(false)
["is_search"]=>
bool(false)
["is_feed"]=>
bool(false)
["is_comment_feed"]=>
bool(false)
["is_trackback"]=>
bool(false)
["is_home"]=>
bool(false)
["is_privacy_policy"]=>
bool(false)
["is_404"]=>
bool(false)
["is_embed"]=>
bool(false)
["is_paged"]=>
bool(false)
["is_admin"]=>
bool(false)
["is_attachment"]=>
bool(false)
["is_singular"]=>
bool(false)
["is_robots"]=>
bool(false)
["is_favicon"]=>
bool(false)
["is_posts_page"]=>
bool(false)
["is_post_type_archive"]=>
bool(false)
["query_vars_hash":"WP_Query":private]=>
string(32) "e8774687dd1541c54284ff6bf090427f"
["query_vars_changed":"WP_Query":private]=>
bool(true)
["thumbnails_cached"]=>
bool(false)
["allow_query_attachment_by_filename":protected]=>
bool(false)
["stopwords":"WP_Query":private]=>
NULL
["compat_fields":"WP_Query":private]=>
array(2) {
[0]=>
string(15) "query_vars_hash"
[1]=>
string(18) "query_vars_changed"
}
["compat_methods":"WP_Query":private]=>
array(2) {
[0]=>
string(16) "init_query_flags"
[1]=>
string(15) "parse_tax_query"
}
["tribe_is_event"]=>
bool(false)
["tribe_is_multi_posttype"]=>
bool(false)
["tribe_is_event_category"]=>
bool(false)
["tribe_is_event_venue"]=>
bool(false)
["tribe_is_event_organizer"]=>
bool(false)
["tribe_is_event_query"]=>
bool(false)
["tribe_is_past"]=>
bool(false)
["tribe_controller"]=>
object(Tribe\Events\Views\V2\Query\Event_Query_Controller)#24888 (1) {
["filtering_query":"Tribe\Events\Views\V2\Query\Event_Query_Controller":private]=>
*RECURSION*
}
}
string(10) "have posts"
Titel
Mollit duis Lorem amet veniam minim ad.Voluptate commodo labore aliqua quis esse aliqua.Veniam tempor elit velit non.